ในช่วงหนึ่งของชีวิต ผมเคยเป็น "เด็กเลว"คนหนึ่ง

ครั้งหนึ่งในสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นประถม ผมกับเพื่อนเคยล้อเลียนเพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่ง ที่โชคร้ายเป็นโรคผิวหนังตั้งแต่เกิดว่า"หน้าผี" คนในละแวกบ้านของผมคนหนึ่งเป็นคนตาบอดข้างนึง ที่หน้าอกของเขาสักรูปนกอินทรี ผมกับเพื่อนก็ตะโกนล้อเขาว่า "อินทรีตาบอด อินทรีตาบอด"  เมื่อลองมองย้อนกลับด้วยมุมมองของเราในปัจจุบัน ผมไม่เคยภูมิใจกับมันเลย แต่ในวัยนั้น ไม่มีใครมาคอยสั่งสอนผมว่า เราต้องให้เกียรติคุณค่าในชีวิตของผู้อื่น ในวัยนั้น ผมรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่น่าสนุกดี

เพื่อนของผมคนหนึ่ง เป็นคนตัวเล็กๆ มีพี่ชายป่วยเป็นดาวน์ซินโดรม พี่ชายของเขาตัวใหญ่และพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่อง ชอบตะโกนเหมือนคนอารมณ์ร้าย คนอื่นๆรวมไปถึงผมจึงค่อนข้างกลัว  ระหว่างที่ผมนั่งดูดไอติมอยู่ที่ร้านค้า ในซอยบ้านของเขา ผมเห็นเด็กกลุ่มหนึ่งตะโกนด่าพี่ชายของเขาว่า "ไอ้ปัญญาอ่อน ไอ้ปัญญาอ่อน" ผมรู้สึกเหมือนเห็นความเลวของตัวเอง ผมได้แต่มองด้วยความรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกด่า  เพื่อนของผมคนนั้นกระโดดเข้าชกเด็กสี่ห้าคนที่ล้อเลียนพี่ชายเขา น้ำตาไหล แต่ไม่ได้ยินเสียงร้องของเขาเลย และเชื่อไหมว่าเด็กสี่ห้าคนนั้น ไม่มีใครที่ต่อยเขากลับเลย เขาถูกผลักล้มลงโดยเด็กคนหนึ่งในกลุ่ม แล้วเด็กกลุ่มนั้นก็วิ่งหนีไป

สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากพี่น้องคู่นี้ ไม่ใช่แค่เพียง เรื่องของการให้เกียรติผู้อื่นเท่านั้น แต่ผมยังได้เข้าใจอีกว่า ไม่ว่าเราจะเกิดมาเป็นอย่างไร ยากดีมีจน พิกล พิการ โง่ หรือ ฉลาด สุดท้ายแล้ว มนุษย์ทุกคนต้องถูกรักโดยใครสักคน และคนที่รักเราคนนั้นแหละ ที่จะทำให้เรารู้ถึงคุณค่าในชีวิตของตัวเอง แน่นอนว่าในชีวิตของทุกคนต้องมีช่วงเวลาที่เรารู้สึกด้อยค่า โดนดูถูกเหยียดหยาม รู้สึกเหมือนมีคนกำลังตะโกนล้อเลียนเรา แต่เชื่อเถอะว่า เรายังคงถูกรักโดยใครสักคน

หลังจากการชกต่อยสั้นๆนั้นจบลง เป็นครั้งแรกที่ผมได้คุยกับพี่น้องคู่นี้  ตลอดเย็นวันนั้นผมนั่งเล่นวิดีโอเกมอยู่ที่บ้านของเขาจนมืดค่ำ โดยมีพี่ชายตัวโตคอยแย่งเล่นเป็นระยะๆ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ลืม Log in

เข้ามารายงานตัวว่าเมื่อกี้ เม้นต์เค้าเองงงงงง

#10 By ilovekitt on 2010-12-23 15:13

อยากรู้ว่าใครคือ 2 พี่น้องคนนั้น .. แต่ไม่สำคัญหรอก 555+

เพราะตัวเราเอง ก็เคยเป็นทั้งคนที่ ล้อ

และคนที่ถูก ล้อ มาแล้วไม่ใช่หรือ

จริงไหมต้น

แค่เข้าใจชีวิต โลกก็เปลี่ยนสีแล้ว

#9 By Kitt (58.181.146.130) on 2010-12-23 15:11

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ชีวิตคนคนหนึ่ง ขอแค่ให้ได้รู้ว่า
เรายังเป็นที่รักของใครซักคน ก็เพียงพอแล้วจริงๆ

ประสบการณ์มันสอนเราน่ะ
คงไม่มีใครที่ไม่นึกขำ หรือรู้สึกผิดกับการกระทำสมัยยังไม่ประสีประสาของตัวเองหรอกค่ะ (บ่อยไปเนอะ)

#8 By Petitee on 2010-12-14 11:47

รู้สึกดีใจนิดๆที่อาจจะมีคนที่รักผมบ้างนะเนี่ย 5555open-mounthed smile Hot! Hot! Hot!

#7 By omega on 2010-12-14 10:32

โทษความเป็นเด็กก่อนได้มั้ย หลังจากนั้นจะโทษคนสอน แต่บางครั้งเราก็ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง เห็นภาพตัวเอง เหมือนอะไรหว่า เทคนิกมองจากมุมละครอะไรประมาณนี้

ตอบจากบล็อก ฟูจิค่ะ ปรับขาว-ดำ โฟโต้ชอบนิดหน่อย ส่วนภาพล่างสุดจากมือถือค่ะbig smile
Hot! Hot! Hot! Hot!

อ่านแล้วรู้สึกเห็นคุณค่าในตัวมนุษย์ชัดเจนขึ้น
ถึงเราจะไม่มีคุณค่าในสายตาบางคน

แต่สำหรับคนที่รักเรา
เรามีคุณค่าสำหรับเขาเสมอ

confused smile

#5 By kekhuay on 2010-12-13 19:37

ในความคิดของเด็กยังเห็นเรื่องที่ผิดปกติเป็นเรื่องน่าสนุกอยู่ บวกกับยังผ่านร้อนหนาวมาไม่มากจึงล้อไปโดยไม่ได้คิด เราว่าเด็กๆ ส่วนใหญ่น่าจะเคยล้อคนอื่นทั้งนั้นค่ะ

ถ้ามองในมุมเด็กที่ถูกล้อ ช่วงแรกแน่นอนว่าต้องไม่ชอบ อาจจะเสียใจหรืออื่นๆ ร่วมด้วย แต่การถูกล้อในเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้มาแต่เด็กเป็นการสร้างภูมิสำหรับการถูกล้อเรื่องนี้จริงๆ นะคะ โตขึ้นมาแล้วสามารถตอบกลับคนล้อว่า "เออ แล้วไง" ได้สบาย


ความรักจำเป็นสำหรับคนเราจริงๆ ค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งว่าการรู้ว่ามีคนที่รักเราอยู่ทำให้เราเห็นคุณค่าของชีวิต

สิ่งที่ยากก็คือการที่จะรับรู้ถึงความรักที่คนคนนั้นมีให้ กับการรู้ถึงการมีอยู่ของคนที่รักเรา ถ้าตอนนี้ยังนึกไม่ออกเราจึงควรเชื่อมั่นว่ามีคนคนนั้นอยู่และมีชีวิตต่อไปเพื่อจะได้เจอในที่สุด

Hot! Hot!

#4 By Sirizx on 2010-12-13 19:31

เป็นเรื่องทียากจริง ๆ แฮะ

#3 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2010-12-13 19:16

เตรียมจะสอนลูกเรื่องนี้อยู่แล้วว่าโตขึ้นอย่าไปล้อเลียนใคร โดยเฉพาะถ้าถูกล้อเองก็จะสอนให้เข้าใจคนที่มาล้อเขา..
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ตอนเด็กๆ ก็เคยโดนล้อเหมือนกันค่ะ เข้าใจดีเลย

#1 By Lofe on 2010-12-13 16:20