ก้าวที่สาม กับหนังสั้นขยันซอย เรื่องเพศเพศ
posted on 28 Jan 2007 17:44 by brawatcher in 06-WorkingStudio
เสร็จจากหนังสั้นเรื่องที่แล้ว ผมก็เฝ้าแต่รอคอยที่จะหาผลงานเรื่องต่อไป ไอ้ครั้นที่จะลุกขึ้นมาทำเองเลย เรามันก็ยังเป็นแค่นักศึกษาจนๆคนหนึ่ง ผลงานชิ้นก่อนหน้าก็อาศัยว่าเป็นงานประกวด ที่ผู้จัดงานเค้าให้เงินทุนมาหลังจากที่ได้รับคัดเลือก รอคอยอยู่ไม่นานเท่าไหร่ผมก็ได้ยินข่าวดีจากการฟังวิทยุ เป็นงานประกวดหนังสั้นงานหนึ่ง สิ่งที่พิเศษกว่างานอื่นๆ ก็คือเงื่อนไขที่ว่า เป็นหนังที่สื่อสารทัศนคติในเรื่องของเพศ ผมไม่รีรออะไรอีก และเริ่มต้นเขียนบทย่อขึ้นมาหนึ่งหน้ากระดาษ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ 4เหตุการณ์ ที่เกี่ยวข้องกับตัวละคร 4คน ซึ่งมีความโยงใยกันในแต่ละตอน ซึ่งล้วนมีผลต่อกันและกัน โดยไม่เรียงตามลำดับเวลา แต่เรียงเป็นตอนๆ โดยอ้างอิงชื่อตอนจากขั้นตอนการมีเพศสัมพันธ์ หนังเรื่องนี้มีชื่อลามกๆ ว่า "Make Love Stories"
หนังแบ่งเป็นตอนๆ 4 ตอน ซึ่งอ้างอิงชื่อตอนแต่ละตอนจากขั้นตอนการมีเพศสัมพันธ์ ได้แก่
บทที่ 1 เล้าโลม / บทที่ 2 เข้าจังหวะ / บทที่ 3 เร่งเร้า / บทที่ 4 จุดสุดยอด โดยที่ก่อนที่จะเริ่มต้นหนังแต่ละบท จะมีคุณหมอท่านหนึ่งมาอธิบายถึงขั้นตอนข้างต้น ในแง่วิทยาศาสตร์ และความรู้สึก (ให้ความช่วยเหลือโดย คุณหมอพันศักดิ์ ที่คุ้นหน้าคันตาจากรายการ ชูรักชูรส) หนังเล่าถึงเหตุการณ์ 4 เหตุการณ์ที่ไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา ก่อน-หลัง ของคนสี่คนซึ่งไม่ได้รู้จักกันเลย ซึ่งได้แก่ ชายหนุ่มเสเพลคนหนึ่ง, นักศึกษาขายตัว, เด็กเนิร์ดช่างจินตนาการ และ นางพยาบาลสาวผู้คอยดูแลคนป่วยโรคเอดส์ (ซึ่งอดีตเคยเป็นชายหนุ่มเสเพล) หนังทั้งเรื่องไม่ได้พูดถึงการร่วมรักแต่ประการใด (แต่ก็มีฉากทะลึ่งอยู่บ้างเล็กน้อยตามประสาคนลามก) แต่เป็นการเปรียบเทียบเรื่องไปกับขั้นตอนต่างๆในการร่วมรัก และที่สำคัญ หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องของการเกิดขึ้นของความรัก และเป็นเรื่องของชีวิตคนที่ต่างมีวิธีจัดการในเรื่องเพศของตัวเอง
หลังจากเรื่องย่อผ่านรอบแรก และสตอรี่บอร์ดผ่านรอบที่สอง ผมก็ได้รับเงินทุนมาจำนวนหนึ่งซึ่งไม่ได้มากมายอะไร หนังเรื่องนี้จึงเต็มไปด้วยการใช้วัตถุดิบใกล้ตัว ตั้งแต่ยืมกล้องมินิดีวี ของเพื่อน ตัวละครทุกคนแสดงโดยเพื่อนในคณะ ผมขอให้พี่เฟิร์สมาถ่ายให้ โดยไม่มีค่าตอบแทน แต่บอกพี่เค้าไปว่า ถ้าได้รางวัล เงินรางวัล 1 ใน 3 จะเป็นของพี่ โลเคชั่นต่างๆ ผมก็ใช้วิธีขอหนังสือจากทางมหาลัย เพื่อขออนุญาตใช้สถานที่ถ่ายทำได้ฟรีๆ ถ่ายที่โรงพยาบาล 1 วัน ถ่ายที่หอพักของเพื่อนอีกหนึ่งวัล วันต่อมา ยกกันไปถ่ายกันกลางตลาดโดยที่ชาวบ้านแถวนั้นไม่มีใครรู้เรื่อง ต่อจากนั้นก็โบกรถเมล์ขึ้นไปถ่ายฉากบนรถเมล์ จนกระเป๋ารถเมล์ตะโกนด่า ก็พากันลง การทำหนังเรื่องนี้เป็นไปอย่างสนุกสนานครื้นเครง หลังจากนั้นเสร็จเรียบร้อย ออกมายาว 18 นาที เกินกว่ากติกาที่กำหนดว่า 15 นาที แต่ก็ส่งไป อาทิตย์ต่อมาพี่ที่จัดงานโทรมาบอกว่าตัดหนังให้สั้นลงได้มั้ย ผมบอกไปว่าไม่ได้รางวัลก็ไม่เป็นไร(จริงๆก็อยากได้อยู่) แต่ขอให้หนังเป็นอย่างนั้น แต่จนแล้วจนรอดผมก็กลับมาตัดหนังให้สั้นลง เหลือ 16 นาทีนิดๆ ซึ่งก็ยังเกินอยู่ดี
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ได้จากการทำหนังเรื่องนี้ก็คือ เราได้เรียนรู้อะไรต่างๆมากมาย ทั้งวิธีการเล่าเรื่องในแบบของเรา การแก้ปัญหาต่างๆ ความสนุกสนานกับการได้ทำงานกับเพื่อนๆในปีสุดท้ายของการเป็นนักศึกษา และที่สำคัญ เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น และยิ่งหลงใหลกับทางเดินเส้นนี้ สุดท้ายแล้ว หนังสั้นเรื่องนี้ ก็ได้รับรางวัลชนะเลิศ ภาพยนตร์สั้น โครงการหนังม่านรูด (จัดโดยมูลนิธิเข้าถึงเอดส์) หนังทุกเรื่องที่เข้ารอบสุดท้ายได้ฉายในงานซึ่งจัดขึ้นที่โรงหนัง EGV METROPOLIS นอกจากนี้ยังได้รู้จักกับพี่ๆอีกหลายคน รวมไปถึงพี่เก้ง จิระ มะลิกุล ซึ่งเป็นหนึ่งในกรรมการตัดสิน
หลังจากนั้นผมส่งหนังเรื่องนี้เข้าประกวดในงานหนังสั้น ของมูลนิธิหนังไทย และได้รับรางวัล ช้างเผือก รองชนะเลิศ มาอีกหนึ่งรางวัล หลายเดือนต่อจากนั้น หนังถูกเลือกให้ไปฉายในงาน Sao Paolo Short films Festival ที่ประเทศบราซิลผมเรียนจบจากคณะสถาปัตย์ และผลงานทั้งหมดที่ได้ทำมาก็เป็นเหมือนใบเบิกทาง ให้ผมได้ทำงานในตำแหน่ง ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณา ซึ่งดูเหมือนเป็นเส้นทางในฝัน แต่ถึงอย่างไร มันก็คือการที่ผมได้เริ่มต้นนับก้าวที่หนึ่งใหม่อีกครั้ง.................
....................................โปรดติดตามตอนต่อไป...................................
Tokyo Tower : Mom,Me and Sometimes Dad
อยากดูอีกแล้วววววววว
ตอนที่ไปเป็นกองเชียร์ให้ have a nice day
มองว่าหนังเรื่องนี้ตัดสลับได้สนุกน่าติดตามดีนะ ชอบเลยหละ
#1 By น้ำเงินเจือขาว on 2007-01-29 02:17