Always : Sunset on the third Street

ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่กวาดรางวัลในบ้านเกิดมานับไม่ถ้วน และเข้ามาเป็น หนังในดวงใจของใครหลายๆคน ในบ้านเรา เรื่องราวเกิดขึ้นที่โตเกียว ในอดีตช่วงเวลาที่กำลังสร้างโตเกียวทาวเวอร์ โดยเน้นไปที่ ชาวบ้านหลายคน ในชุมชนหนึ่ง สิ่งที่หนังประสบความสำเร็จที่สุด ก็คือการสร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนดู ทั้งความสุข ความเศร้า ความเหงา และความรัก รวมไปถึงสร้างความรู้สึกรำลึกถึงอดีต วิถีชีวิต วัฒนธรรม และการมอบความรู้สึกที่ดี ให้แก่กัน ให้เกิดขึ้นบนจอหนัง ได้อย่างอบอุ่น

Brick

ยอมรับตามตรงเลยว่า ครึ่งชั่วโมงแรกของหนังเรื่องนี้ ผมไม่รู้เรื่องเลยว่า ตัวละครในหนังมันทำ หรือ พูดอะไรกัน แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือ วิธีการเล่าเรื่อง สามารถดึงดูดให้เราสนใจ เรื่องที่เกิดขึ้น ได้จนจบ และเมื่อเรื่องทุกอย่างคลี่คลาย Brick ก็กลายเป็นหนังเรื่องหนึ่ง ที่น่าสนใจที่สุดในปีที่ผ่านมา ด้วยสไตล์หนัง แนวฟิล์มนัวร์ ที่อยู่ในบรรยากาศของโรงเรียนมัธยม รวมกับวิธีการการเล่าเรื่อง ที่เฉพาะตัว ทำให้หนังเรื่องนี้ เป็นหนังที่เล่าเรื่องได้เท่ห์มากๆ

The Constant Gardener

ราเชล ไวส์ หรือเวลส์ ก็ไม่รู้ สวยที่สุดในหนังเรื่องนี้ ไม่ใช่เพราะความงาม ของหน้าตาหรือสรีระ แต่เป็นสายตา และหัวใจของเธอ ที่เปล่งประกาย ให้เราอดที่จะชื่นชมผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ เรื่องเล่าไปมา ระหว่างอดีต และปัจจุบัน ซึ่งนางเอกของเรากลายเป็นศพไปแล้ว สามีของเธอ พยายามค้นหาสาเหตุการตาย และทำความรู้จัก เบื้องลึกภรรยาของเขาไปพร้อมๆกัน หนังโดดเด่นด้วยสไตล์ทางภาพ ที่สะท้อนบรรยากาศ ของแอฟริกาได้อย่างจัดจ้าน รวมไปถึงการเล่าเรื่อง ของผู้กำกับชาวราซิล (ซึ่งผมจำชื่อเขาไม่ได้) ที่สุขุมขึ้นจากงานชิ้นก่อน City of God แต่ผมชอบเรื่องที่แล้วมากกว่านะ

Memories of a Murder

ในปีที่ผ่านมามีหนังเกาหลีสัตว์ประหลาดที่ไปดังมาทั่วโลก เข้าฉายในบ้านเรา หนังเรื่องนั้นคือ The Host ซึ่งผมบังเอิญไม่มีโอกาสได้ดู แต่ความดัง ของหนังสัตว์ประหลาดเรื่องนั้น ทำให้ผมซื้อดีวีดี เรื่องนี้มาดู ผลงานเรื่องที่แล้วของผู้กำกับ ที่ผมจำชื่อเค้าไม่ได้ตามเคย Memories of a murder เป็นหนังตามล่าฆาตกรต่อเนื่อง ของตำรวจบ้านนอก ที่เอาแต่ใช้กำลัง ไม่ค่อยมีสมองซักเท่าไหร่ ถึงขนาด เอาคนไม่เต็มบาทมาซ้อมให้สารภาพ ว่าเป็นฆาตกรซะอย่างนั้น หนังทั้งเรื่อง ถูกเล่าอย่างชำนาญ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่เกิดขึ้นทีละน้อย ดูสนุกแม้ว่าจะค่อนข้างยืดยาว หนังทำให้เราเชื่อว่า คนๆหนึ่งเป็นฆาตกร เช่นเดียวกับสองตัวเอกในเรื่อง แต่ท้ายที่สุดก็ไม่มีสิ่งใดที่ยืนยันว่า คนๆนั้นเป็นฆาตกรจริงหรือ หนังดราม่า ทริลเลอร์ จิตวิทยาชั้นดี ที่หาไม่ค่อยได้นักสำหรับหนังเกาหลี

Munich

สปีลเบิร์กมาในฟอร์มหนังซีเรียสจริงจังอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ทำให้ผิดหวัง หนังเล่าเรื่องการตามล้างแค้น ผู้ก่อการร้าย ที่ฆ่านักกีฬาในงานโอลิมปิกของคนกลุ่มหนึ่ง ที่มีความเชี่ยวชาญแตกต่างกันไป ตัวหนัง ยังคงยืนยันความเป็นนักเล่าเรื่องชั้นยอดของสปีลเบิร์ก ที่ทำให้คนดูติดตามหนัง ด้วยความอยากรู้ไปตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ การมีพื้นฐานเรื่องการเมืองของชาวยิว น่าจะทำให้เข้าใจเรื่องต่างๆในหนังมากขึ้น

Season Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

หนังไทยที่โดดเด่นที่สุดของปีที่แล้ว ด้วยความเรียบง่ายของเรื่อง รวมไปถึง การแสดงที่เป็นธรรมชาติของคู่นักแสดงนำ ทำให้หนัง coming of age ในบรรยากาศโรงเรียนสอนดนตรี เรื่องนี้ ออกมาเป็นหนังไทย ที่น่าชื่นชม นอกจากนี้ สิ่งที่ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นที่ชื่นชอบโดยส่วนตัว ก็คือ การใช้ภาพบรรยากาศเพื่อเล่าอารมณ์ ของแต่ละฉาก ที่ทำได้ดีมากๆ เป็นหนังไทยที่ทำน้อย แต่ได้มากเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

A Stranger of Mine

เรื่องชุลมุนยุ่งเหยิงของคนแปลกหน้า หลายคนที่เหตุการณ์นำพาให้เกิดเรื่องเกิดราวต่างๆ มากมายในคืนหนึ่ง เรื่องเล่าผ่านมุมมอง ของแต่ละคนผ่านเหตุการณ์ชวนหัว โดยทุกครั้งที่เราได้ดูเหตุการณ์เดิม ที่ผ่านมุมมองของตัวละคร อีกคนหนึ่งไปเรื่อยๆ มันยิ่งสร้างความครื้นเครงให้กับการชม ต้องชื่นชมทั้งผู้กำกับ และเขียนบท (ซึ่งเป็นคนเดียวกัน) ที่ทำให้หนังเล็กๆเรื่องหนึ่งดูสนุกถึงเพียงนี้

Touch ยอดรักนักกีฬา

หลังจากผิดหวังอย่างมากมายมหาศาลไปกับ H2 ซีรีส์ ที่สร้างจากการ์ตูน ที่ผมชื่นชอบที่สุดของ อาดาจิ มิตซึรุ ซึ่งสรรหาคนหน้าตาแบบนั้น มารับบทเป็นฮิคาริ ที่ควรจะสวยกว่าในหนังเรื่องนั้นล้านเท่า ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ว่าหน้าตา และ การแสดงของเธอนั้นทำให้ผม ถึงกับหยุดดูขณะที่เรื่องดำเนินไปยังไม่จบแผ่นที่หนึ่ง ถึงแม้จะชอกช้ำเพียงใด แต่ความเป็นแฟนการ์ตูน ที่เหนียวแน่นของอาดาจิอย่างผม ก็ซื้อดีวีดีเรื่องนี้มาชมจนได้ TOUCH เป็นภาพยนตร์ที่ไม่ใช่ซีรีส์เหมือนเรื่องที่แล้ว หนังลดทอนรายละเอียด จากการ์ตูนไปพอสมควร และหน้าตาของพระเอกก็ขี้เหร่ไปหน่อย โชคดีที่ความน่ารักของนางเอก มาช่วยไว้ได้ และที่สำคัญหนังยังคงแก่นเรื่อง และอารมณ์ของการ์ตูนต้นฉบับไว้ ซึ่งแค่นี้ก็เป็นคำชมที่ดีมากแล้ว เพราะรู้อยู่ว่าการ์ตูนต้นฉบับ มันดีขนาดไหน

The Village Album

ไม่รู้จะเขียนอธิบายหนังเรื่องนี้ยังไง เพราะหนังมีเนื้อเรื่องเพียงแค่ พ่อลูกคู่หนึ่งที่ไม่ค่อยถูกกันนัก ช่วยกันถ่ายรูปชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านเพื่อลงหนังสือที่ระลึก และ หนังก็จบลงเมื่อทั้งคู่ได้ถ่ายรูปชาวบ้านจนครบทุกคน หนังให้เวลาไปกับ ช็อตลูกชายที่แบกอุปกรณ์ถ่ายรูป เดินตามพ่อไปยังบ้านของชาวบ้านแต่ละคน เกือบครึ่งหนึ่งของเรื่อง แต่ไม่รู้ทำไมว่า ในขณะที่ดูหนังที่แสนจะเรียบง่ายเรื่องนี้ น้ำตามันไหลทะลักออกมา แทบตลอดทั้งเรื่อง และรู้สึกคิดถึงบ้านเป็นที่สุด

Narco

เรื่องมันมีอยู่ว่าคืนวันที่ 27 ธันวาคม 2549 ช่วงหยุดยาวปีใหม่ ผมถือโอกาสไปเที่ยวภาคเหนือ โดยเริ่มต้นที่เชียงใหม่ ที่พักที่ผมไปนอนค้าง มีเคเบิลท้องถิ่นให้ดู และแล้วผมก็เปิดมาเจอช่องที่กำลังฉาย หนังเพี้ยนๆเรื่องหนึ่ง เรื่องของชายคนหนึ่ง ที่เป็นโรคนอนหลับ ซึ่งตรงข้ามกับโรคนอนไม่หลับอย่างสิ้นเชิง ทำให้เขา ไม่สามารถควบคุมตัวเองไม่ให้หลับได้ ส่งผลให้ตัวเองและคนรอบข้างพลอยเดือดร้อนไปด้วย และ คนรอบข้างพระเอกแต่ละคนก็ประหลาดทั้งนั้น ผมดูได้ประมาณ 20 นาทีผมก็มีธุระต้องออกไปทำ จึงไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ต่อ จำได้แต่เพียงว่า 20 นาทีที่ได้ดูนั้นมันสนุกสนานเหลือเกิน วันรุ่งขึ้นผมเอาข้อมูลที่พอจะจำได้ มาหาในอินเตอร์เน็ตว่าหนังเรื่องนี้ชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้รู้ว่าคือเรื่อง Narco เรื่องนี้นี่เอง แต่จนกระทั่งวันนี้ ผมก็ยังหาหนังเรื่องนี้มาดูจนจบไม่ได้ ใครเคยดู และพอจะรู้ลู่ทางช่วยชี้แนะหน่อยนะครับ ไม่แน่พอดูจบ มันอาจจะไม่ใช่หนึ่งใน 10 หนังแห่งปีของผมก็ได้